در جنگ جمل قيس يكى از فرماندهان سپاه امام ( ع ) بود منذر بن جارود كه لشكر امام رادرنزديكى بصره مشاهده كرده است ، در توصيف خود گويد : اوّل دسته‌اى هزار نفرى به فرماندهى ابوايّوب انصارى رد شد ، بعد گروه هزارنفرى ديگرى فرماندهى خزيمة بن ثابت گذشت ، بعد گروه هزارنفرى سوم به فرماندهى ابوقتادة بن ربعى ردشد ، سپس عمّار ياسر به فرماندهى هزار نفر عبور كرد و بعد از او سوارى براسبى سرخ موگذشت كه داراى لباس وكلاه سپيد و عمّامه زرد رنگ بود وكمانى به شانه داشت وشمشيرى آويخته بود و پاهايش به زمين مىكشيد وهزاركس به دنبال او بود . گفتم اين كيست ؟ گفتند : قيس بن سعد بن عباده باگروهى از انصار وفرزندانشان و ديگر مردم قحطان ، بعد عبداللّه بن عباس و بعد عبيداللّه بن عباس و قثم بن عباس درگروههاى بعدى عبور كردند و بعد از آنها امام على ( ع ) درحالى كه محمّد حنفيّه پرچم را جلوى او مىبرد و امام حسن و امام حسين دو طرف حضرت بودند وعبداللّه بن جعفر وبنى هاشم وبزرگان مهاجر وانصار درركاب حضرت بودند عبور نمود . « 1 » امام ( ع ) قبل از شروع جنگ ، بصريان رابه صلح فراخواند ولى آنها اباكردند وشرارت نمودند وقتى خود را ناگزير از جنگ ديد ، پرچم رسول خدا ( ص ) رابه دست فرزندش محمد بن حنفّيه داد واو رابه پيش فرستاد و خود آمادهء جنگ شد قيس بن سعد پيش آمد و باسرودن اشعارى به تقويت روحى لشكر پرداخت . مضمون شعر قيس ، چنين بود : اين همان پرچمى است كه زير آن ، همراه پيامبر جنگ مىكرديم و جبرئيل مددكار مابود . هركس راانصار يارى كنند گرچه ياورى ديگر نداشته باشد ، ضرر نمى

--> ( 1 ) . مروج الذّهب ، ج 2 ، ص 360 .